कविता “आमाको विश्वविद्यालय बाट”
बिमन किराती परदेश हिड्न लागेका सन्तानलाई। ढोकासँगै संघारमा राखेको साइतको अम्खोराबाट : अर्चिदिदै पानी शिर तिर । आकास तीर । बलेसीमा पढाउनु हुन्छ आमा यसरी ; घर भन्दा पर जादैछौ । पराईको देसमा। बनेर देशको कर्मी माहूरी। हिड्नु पर्ने छ तिमीले भिरै भिरको बाटो तिरै तिरको बाटो पुग्ने छौ तर्नै
